Rozmyślania

ADORACJA NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU

13.09.2010 - Adoracja Najświętszego Sakramentu naszej wspólnoty w Kościele p/w św. Mateusza / przygotowania do odpustu i 25 rocznicy powstania parafii/

Pieśń:
Zostań tu i ze mną się módl - Aneta

Kim jestem? Co to znaczy, że mam godność osobową? Co to jest godność? Otóż godność jest to poczucie własnej wartości i szacunek dla samego siebie. Prawa posiadania własnej godności nie można nikomu odebrać. Jest ono zagwarantowane między innymi w Konstytucji, gdzie występuje stwierdzenie o istnieniu przyrodzonej godności człowieka. Każdy człowiek jest wartością w absolutnym znaczeniu tego słowa, czyli każda osoba niejako naznaczona jest godnością. Godność wpisana jest w człowieka. Oznacza to, że godności nie sposób się pozbyć. Jednym ze źródeł rozumienia takiej godności jest z pewnością Biblia. Człowiek wg niej stworzony jest na obraz i podobieństwo Boże. Jako stworzenie Boże każdy człowiek obdarzony jest godnością.
Człowiek jest stworzeniem. Oznacza to, że istnienie człowieka zależy od kogoś innego niż on sam - od niestworzonego, ale istniejącego - Stwórcy. Stwórca nie pochodzi od nikogo. Sam z siebie i w sobie istnieje, jest zależny tylko od siebie. Stwierdzenie, że człowiek jest istotą stworzoną oznacza, że jest istotą pochodzącą od Stwórcy. Oznacza to, że łączy człowieka z Bogiem więź. Pierwszym wymiarem tej więzi jest pochodzenie od Boga, czyli źródło w Bogu. Drugim powołanie do życia z Bogiem, czyli cel w Bogu.

Pieśń:
Przeogromna ziemio - Adam

Pomimo ograniczeń, którym podlega i ulega osoba ludzka, godność nie jest utracona. Osoby niepełnosprawne nie różnią się od osób sprawnych. Przede wszystkim są żywym obrazem prawdziwego człowieka, ucieleśniają godność osobową. Przypominają, albo objawiają światu znaczenie człowieka w oczach Bożych. Niepełnosprawni bowiem zmagają się z własnymi ograniczeniami bardziej niż osoby nazywane sprawnymi. Niepełnosprawni mają możliwość sprawniejszego wydoskonalenia osobowego. W niepełnosprawności władze duchowe są bardziej hartowane. Często osoby niepełnosprawne borykając się z własnym cierpieniem, ograniczeniami, trudnościami życia, wypełniają naczelne zadanie, jakie Stwórca postawił przed człowiekiem, a jakim jest wolny i świadomy wybór Boga i Jego prawa. W ten sposób realizują swoją godność osobową. A czy można osoby tzw. sprawne nazywać sprawnymi, gdy ranią lub niszczą własną godność osobową przez odrzucanie celu własnego życia, jakim jest życie z Bogiem?
Niepełnosprawność, jak każde cierpienie, może wyzwalać dobro, stając się bodźcem do tworzenia wartości przekraczających znacznie dotychczasowy stopień rozwoju osoby niepełnosprawnej. Choroba może wyzwalać dobro nie tylko w chorym, lecz również w jego rodzinie i w najbliższym otoczeniu. Niepełnosprawność może wyzwalać w innych pozytywne postawy - służby i gotowości niesienia pomocy. Może dla otoczenia człowieka niepełnosprawnego stać się okazją do realizowania i wyzwalania dobra. Stwarza okazję do pogłębienia i zacieśnienia więzi międzyludzkich. Obecność osób niepełnosprawnych pozwala nam się zatrzymać i zastanowić nad sensem życia. Obecność wśród nas osób niepełnosprawnych stanowi wyzwanie dla naszego egoizmu. Nieustannie powinniśmy więc doskonalić w sobie umiejętność bycia w towarzystwie osób niepełnosprawnych; pamiętając, że mają te same prawa, tę samą godność, co wszyscy. Chciejmy zatem pamiętać, że osoba niepełnosprawna jest przede wszystkim człowiekiem, a dopiero potem osobą z ograniczeniami.

Pieśń:
Wielbić Pana chce - Aneta

Jan Paweł II pisze: "osoba niepełnosprawna - mimo wszelkich ograniczeń i cierpień, jakie są jej udziałem - każe nam pochylić się z szacunkiem i mądrością nad tajemnicą człowieka. Zranione człowieczeństwo osoby niepełnosprawnej jest dla nas wyzwaniem, aby dostrzec, zaakceptować i ukazywać w każdym z tych naszych braci i sióstr niezrównaną wartość ludzkiej istoty, którą Bóg stworzył, stworzył po to, by była synem w Synu". Mając na względzie owo głębokie przekonanie o niezwykłej wartości człowieka w oczach Boga, Papież przypomina, że człowiek jest drogą Kościoła, ale też dodaje, że zawsze chodzi nie o człowieka abstrakcyjnego, ale o człowieka konkretnego, rzeczywistego, historycznego, chodzi o człowieka każdego.

Pieśń:
Być bliżej Ciebie - Aneta

Bóg zawsze jest po stronie małych, ubogich, cierpiących i odepchniętych. Stając się człowiekiem i przychodząc na świat w ubogiej stajence, Syn Boży na własnym przykładzie ukazał, czym jest błogosławieństwo strapionych, i we wszystkim z wyjątkiem grzechu podzielił los człowieka, stworzonego na Jego obraz.
Żadna postać niepełnosprawności nie umniejsza osobowej godności człowieka ani wartości jego życia. To sprawia, że wszelkie prawa człowieka nie mogą być przywilejem tylko osób zdrowych. Wręcz odwrotnie, ograniczone możliwości spowodowane brakiem pełnej sprawności, zobowiązują ludzi zdrowych do intensywnych wysiłków umożliwiających osobom niepełnosprawnym wykorzystanie całego ich potencjału fizycznego, psychicznego i duchowego oraz uczestniczenie w życiu społeczeństwa. Takie jest prawo tych osób i ich oczekiwanie oraz dobro, które świadczą innym, co winno stanowić życiowe wyzwanie.

>> Powrót do Rozmyślań